خیام · رباعی شماره ۱۳۲

من بی می ناب زیستن نتوانم

من بی می ناب زیستن نتوانمبی باده کشید بار تن نتوانم

من بنده آن دمم که ساقی گویدیک جام دگر بگیر و من نتوانم

معنی رباعی

شاعر بی شادیِ باده زیستن و تحمل بار تن را نمی‌تواند، و بنده‌ی آن لحظه‌ای است که ساقی بگوید یک جام دیگر بگیر و او دیگر نتواند.

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.