خیام · رباعی شماره ۱۳۴
یک چند به کودکی به استاد شدیم
یک چند به کودکی به استاد شدیمیک چند به استادی خود شاد شدیم
پایان سخن شنو که ما را چه رسیداز خاک در آمدیم و بر باد شدیم
معنی رباعی
گذر عمرچندی در کودکی شاگرد استاد شدیم و چندی از استاد شدن خود شاد بودیم؛ پایان سخن را بشنو که چه بر سرمان آمد: از خاک آمدیم و بر باد رفتیم.
- بر باد شدن
- نابود شدن
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.