خیام · رباعی شماره ۱۳۸
برخیز و مخور غم جهان گذران
برخیز و مخور غم جهان گذرانبنشین و دمی به شادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفایی بودینوبت به تو خود نیامدی از دگران
معنی رباعی
غنیمت شمردن دمبرخیز و غم جهان گذرا را مخور؛ بنشین و لحظه‌ای به شادی بگذران. اگر جهان وفایی در طبیعتش داشت، نوبت هرگز از دیگران به تو نمی‌رسید.
- طبع
- سرشت، طبیعت
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.