خیام · رباعی شماره ۱۴۵
گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدان
گر بر فَلَکَم دست بُدی چون یَزدانبرداشتَمی من این فَلَک را زِ میان
اَز نو فَلَکی دِگَر چنان ساختَمیکآزاده به کامِ دل رسیدی آسان
معنی رباعی
گله از روزگاراگر مانند خدا بر آسمان دست داشتم، این آسمان را از میان برمی‌داشتم و آسمان دیگری از نو می‌ساختم که در آن آزاده آسان به آرزوی دلش برسد. اعتراض به بی‌عدالتیِ روزگار با آزادگان.
- یزدان
- خدا
- آزاده
- جوانمرد، آزادمنش
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.