خیام · رباعی شماره ۱۵۰
از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
از آمدن و رفتن ما سودی کو؟وز تار امید عمر ما پودی کو؟
چندین سر و پای نازنینان جهانمی‌سوزد و خاک می‌شود دودی کو؟
معنی رباعی
راز هستیاز آمدن و رفتن ما چه سودی است؟ و تار امیدِ عمر ما را کو پودی (تا جامه‌ای از آن ساخته شود)؟ این همه سر و پای نازنینان جهان می‌سوزد و خاک می‌شود؛ دودش کجاست؟
- تار و پود
- رشته‌های طولی و عرضی پارچه
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.