خیام · رباعی شماره ۱۵۱
از تن چو برفت جان پاک من و تو
از تن چو برفت جان پاک من و توخشتی دو نهند بر مغاک من و تو
وآنگاه برای خشت گور دگراندر کالبدی کشند خاک من و تو
معنی رباعی
خاک و کوزهوقتی جان پاک ما از تن برود، دو خشت بر گور ما می‌گذارند؛ و بعد، برای ساختن خشتِ گور دیگران، خاک ما را در قالب می‌ریزند. چرخه‌ی بی‌پایان خاک شدن و خشت شدن.
- مغاک
- گودال؛ در اینجا گور
- کالبد
- قالب خشت‌زنی
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.