خیام · رباعی شماره ۱۶۶
بر گیر پیاله و سبو ای دلجوی
بر گیر پیاله و سبو ای دلجویفارغ بنشین به کشتزار و لب جوی
بس شخص عزیز را که چرخ بدخویصد بار پیاله کرد و صد بار سبوی
معنی رباعی
خاک و کوزهای دلجو، پیاله و سبو را بردار و آسوده کنار کشتزار و لب جوی بنشین؛ زیرا آسمان بدخو بسیاری از عزیزان را صد بار پیاله و صد بار سبو کرده است (خاکشان را ظرف ساخته است).
- دلجو
- دلنواز
- بدخوی
- بداخلاق، ستمگر
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.