خیام · رباعی شماره ۱۷۵
گر دست دهد ز مغز گندم، نانی
گر دست دهد ز مغز گندم، نانیوز مِی دو منی ز گوسفندی، رانی
با لاله‌رخی و گوشهٔ بستانیعیشی بود آن، نه حد هر سلطانی
معنی رباعی
غنیمت شمردن دماگر نانی از مغز گندم، دو من شراب و رانی از گوسفند فراهم شود، با یاری لاله‌رو و گوشه‌ای از باغ، این شادی‌ای است که اندازه‌ی هیچ پادشاهی نیست. ستایش خوشیِ ساده.
- مَن
- واحد وزن قدیم
- حد
- اندازه، درخور
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.