خیام · رباعی شماره ۳۹
فصل گل و طرف جویبار و لب کشت
فصل گل و طرف جویبار و لب کشتبا یک دو سه اهل و لعبتی حور‌سرشت
پیش آر قدح که باده‌نوشان صبوحآسوده ز مسجد‌ند و فارغ ز کنشت
معنی رباعی
غنیمت شمردن دمدر فصل گل، کنار جویبار و لب کشتزار، با دو سه دوست هم‌دل و یاری زیبا، جام را بیاور؛ زیرا آنان که صبحگاهان شادی می‌کنند از مسجد و کنشت (از قیل و قال اهل ریا) آسوده‌اند.
- طرف جویبار
- کنار جوی
- لعبت
- زیبارو
- صبوح
- شراب صبحگاهی
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.