خیام · رباعی شماره ۴۳

من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشت

من هیچ ندانم که مرا آن‌که سرشتاز اهل بهشت کرد یا دوزخ زشت

جامی و بتی و بربطی بر لب کشتاین هرسه مرا نقد و تو را نسیه بهشت

معنی رباعی

شاعر نمی‌داند آفریننده‌اش او را از اهل بهشت قرار داده یا دوزخ. جامی و یاری و سازی کنار کشتزار برای او نقد است و بهشتِ تو برای تو نسیه.

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.