خیام · رباعی شماره ۶۱
از رنج کشیدن آدمی حر گردد
از رنج کشیدن آدمی حر گرددقطره چو کشد حبس صدف در گردد
گر مال نماند سر بماناد به جایپیمانه چو شد تهی دگر پر گردد
معنی رباعی
پند و نقد ریاآدمی با تحمل رنج آزاده و پخته می‌شود، همان‌گونه که قطره با زندانی شدن در صدف مروارید می‌شود. اگر مال از دست رفت، سر سلامت بماند؛ پیمانه‌ای که خالی شد، دوباره پر می‌شود.
- حر
- آزاده
- دُر
- مروارید
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.