پرش به محتوا
گلپسر

خیام · رباعی شماره ۶۴

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود

ای بس که نباشیم و جهان خواهد بودنی نام ز ما و نی‌ نشان خواهد بود

زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَلزین پس چو نباشیم همان خواهد بود

معنی رباعی

گذر عمر

روزگاری می‌رسد که ما نیستیم و جهان هست، و نه نامی از ما می‌ماند و نه نشانی. پیش از این هم نبودیم و هیچ خللی در کار جهان نبود؛ پس از این هم که نباشیم، همان خواهد بود.

خلل
نقص، رخنه

متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.