خیام · رباعی شماره ۶۴
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بودنی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نَبُد هیچ خِلَلزین پس چو نباشیم همان خواهد بود
معنی رباعی
گذر عمرروزگاری میرسد که ما نیستیم و جهان هست، و نه نامی از ما میماند و نه نشانی. پیش از این هم نبودیم و هیچ خللی در کار جهان نبود؛ پس از این هم که نباشیم، همان خواهد بود.
- خلل
- نقص، رخنه
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.