خیام · رباعی شماره ۶۶
این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرد
این قافلهٔ عمر عجب می‌گذرددریاب دمی که با طرب می‌گذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوریپیش آر پیاله را که شب می‌گذرد
معنی رباعی
گذر عمراین کاروان عمر شگفت‌آور می‌گذرد؛ لحظه‌ای را که با شادی می‌گذرد دریاب. ساقی، چرا غم فردای دوستان را می‌خوری؟ پیاله را بیاور که شب می‌گذرد.
- حریف
- همنشین، همپیاله
اشتراک رباعی
متن بر پایه‌ی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.