خیام · رباعی شماره ۷۰
بر من قلم قضا چو بی من رانند
بر من قلم قضا چو بی من رانندپس نیک و بدش ز من چرا میدانند
دی بی من و امروز چو دی بی من و توفردا به چه حجتم به داور خوانند
معنی رباعی
راز هستیوقتی قلم سرنوشت را بیحضور من بر من راندهاند، چرا نیک و بدش را از من میدانند؟ دیروز بی من گذشت و امروز هم چون دیروز؛ پس فردا با چه دلیلی مرا به داوری میخوانند؟ پرسشی جسورانه دربارهی جبر و مسئولیت.
- قلم قضا
- قلمی که سرنوشت را مینویسد
- حجت
- دلیل
- داور
- داور روز جزا
اشتراک رباعی
متن بر پایهی انتخاب و تصحیح فروغی و غنی، به نقل از گنجور. معنی و شرح از گلپسر است.